Son Dakika:

  İletişim    Künye    Radyo  
Engelliler Sitesi
Anasayfa | Forum | Foto Galeri | Videolar | Radyo | Anketler | Görüşleriniz | Haber Ara | Sitene Ekle | RSS Kaynağı

HABER ARA


Gelişmiş Arama

Fesleğenci Çocuk - 1

Okunma  Yazar : Kadir Ünal
Yorumlar  Yorum Sayısı : 4
Okunma  Okunma : 490
Tarih  Tarih : 26 Temmuz 2008, 15:23

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Yana yakıla,kaça kurtula düşmüşüm yola, bir müzmin telaşı taşıyarak sırtımdaki küfede!

Bilmediğim bir coğrafyanın tenindeydim lakin tanıdık bir dil tüm yabanlığını götürmüştü o uzak

mekanın...

Zaman o kadar hızlı akıyorken tutamıyordum adımlarımı, bir el göğsümden ,bir el sırtımdan

yapışmıştı ve takati kalmamışken geçmişimin, ileride buldum kendimi... yeni bir hayatın ilk üç

merdivenini henüz çıkmıştım!

Günler sıkıntılı geçiyor,her saat yeni bir tedirğinliğe gebe kalıyorken... derin ve alabildiğine

korkunç bir pencerede, bulunduğum vaziyetin benzer hallerini yaşayan yüzler aramaktayken...

adını bilmediğim,uzaklığını tahmin edemediğim fakat evvelden ezberime kazınmışcasına tanıdık

bir sima gel eyledi...Seni ben anlarım dercesine bir haykırışla!

Neredeyse kimseyle paylaşamadığım ve küf tutmaya yakın merhabalar, iyilik dilekleri, bir bir

döküldü dilimden...

Derince bir ohh...çektim!

Ne kadar da bana benziyor ve ne kadar bildikti...

Bir bilgisayar ekranında kelimeler ne kadar sıcak anlatılırsa o kadar sıcak anlatıyor ve aynı

dosta acıkmışlığı onda buluyordum...

Zaman sonra adını sordum;

-Lokman...ya senin adın?

-Kadir...

Zaman ve mekan kavramı ortadan kalkmış, yaşadığım sağlık sorunlarını anlatıyor çözüm yollarını

nasıl bulacağım hakkında bilgiler alıyor, yeni dostlarla tanıştırılıyor ve neredeyse hurdaya

dönmüş özgüven mekanizmam yeniden çalışmaya başlıyordu...

Yüzünü dahi görmediğin bir insanın da dost olabileceğini... nerde? nasıl? ne haller de diye

merak edileceğini yeni öğreniyordum.

Elinde bir tutam fesleğenle gelen bu adamın içimi kemiren hastalık duygusunu, bir parça

fesleğenin bütün sinekleri kovduğu gibi kovması... ve hadi kalk ayağa hayat şimdi başlıyor

dedirtmesi... beni varlıkla yokluk arsında ki ince çizginin keskin yüzünden kurtarmıştı!

Kadir ÜNAL 2008

Yazdırılabilir Sayfa Yazdırılabilir Sayfa | Word'e Aktar Word'e Aktar | Tavsiye Et Tavsiye Et | Yorum Yaz Yorum Yaz

Bu habere toplam 4 yorum yazılmıştır.

Zeynep [ 13 Eylül 2008, 20:43 ]
Yorum, bakış açısı uzun zamandır alışılmışın dışında ve rutin değil. Dostluğun belki uzunca tarifi olmuş gerçek dostun hayatı yaşamaya dair getirdiği kolaylıklara dair var oluşuna bir işaret belki . Ne mutlu...
M.ÜNLÜ [ 29 Temmuz 2008, 17:34 ]
Her zaman vurguladığım gibi..Kadir kardeşimin kendine has bir üslubu vardır..Saf ve duru anlatımı büyük bir özellik kazandırıyor.
Kelimeler, yüreğinden geçerek satırları oluşturuyor, satırlarsa çoğaldıkça köşesindeki yazıları meydana getiriyor..
Kadir.. Senfoni orkestraları seslendirdikleri bestecilerin eserlerini, bölüm bölüm çalarlar ve konser sonunda, maestro seyircilere döner ve onları selamlar...Seyirciler de, uzun uzun ayakta alkış tutarak kutlarlar sanatçıları...
Sen de ayakta alkışlanacak eserlere imza atıyorsun..
Gönülden tebrikler...


lkmn [ 29 Temmuz 2008, 01:42 ]
uzun zaman düşündüm :)) yazacak birşey bulamadım...
Sadece teşekkür ediyorum. devamını bekliyoruz...

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

Bu Yazarın Önceki Yazıları

Son Haberler

Biz Dilenci Değiliz19 Aralık 2008

ANKET

Hangi eğitim türü size daha uygun ?




Tüm Anketler

© 2007-2008 Engellilersitesi.com Tüm Hakları Saklıdır "Engellilersitesi.com, Basın Meslek ilkeleri'ne uymaya söz vermiştir"
RSS Kaynağı | Yazar Girişi

Altyapı: MyDesign Haber Sistemi