arkadaşlar ben tuncelide görev yapan özel harekatçı bir uzaman çavuşum.tsk'nın değimi ile sölzeşmeli uzman erbaşım.askerlikte teskere bırakıp bu mesleğe girdim.ben vatanımı milletimi çok seven bir insandım.ama şu an bu vatan öyle bir hale geldiki benim kanımla benim arkadaşımın kanıyla paşaların ceplerine para ve rütbheleri artıyor.her gün şehit veriyoruz.ama milletimiz ne hikmetse '' vatan sağolsun.2 - 3 çocuğum daha var onlarda vatana kurban olsun '' diyorlar ama nereye kadar.kimin için şehit oluyorlar.bu başımızdaki paşalar içinmi.bu terörü çıkaran askeriye biterece olanda askeriye.bu arada şunuda belirtmek istiyorum.bu askeriyede uzman erbaş olmuyacaksın.sınava girip uzman jandarma yada astsubay olacaksın.neden diyeceksiniz ama afedersinizz ama '' kapıdaki köpek '' kadar değerimiz yok.özlük hakkımız yok.uzman jandarma ve astsubaylar 2 yıl kalırken doğuda bizler 5 yıl kalıyoruz.ve 2 yıl içerinide yıllık izinleri 45 gün.bizim ise 30 gün ve her türlü yükden kaçarlar.normalde makinalı tüfek görevlerin onlarındır ama başımızdaki tabur komutanları onlara asyrımcılık yapılır.ben mesleğe başlayalı 3 sene oldu ve bu 2009 da sözleşmem bitiyor.bırakıp gidecem nalet olsun.hayatımdan bıktım.vatanımdan milletimden soğudum yaa.SİZE UYARI '' SAKIN BE MESLEĞE JANDARMA UZMAN ERBAŞ OLARAK GİRMEYİN.SINAVA GİRİN UZMAN JANDARMA YADA ASTSUBAY OLSUN AKILLI OLUN '' KİMSE BANA KIZMASIN BUNLAR HEPSİ GERÇEKTİR.

engelliler farklı zannetdiyolar ama onlarda bizimgibi insan lütfen onları da arnınıza alıp oynatın alay geçmeyen işgence yapmayın siz öyle olsaydınız düşünün aynı şeyi onlarda siz yaptınız diye aynı şeyi size yaparlar onları sevin hiç bir şeyden kaçmayın onlar bizim gibi bunları unutmayın sabbretin zulumdevam etmez azdaha sabirli olun onlar bizimgibi kaçmayın onlardan onları sevin okşayın bence torpilleri olmalı

sevgili büyüklerimiz deme cüretini gösteremiyorum çünkü dilim varmıyor gerçek büyük olsalar ayrımcılık yapmazlar ben onların bizim yaramıza merhem olacaklarına hiç ihtimal vermiyorum çünkü bizler onlara göre ortaçağda yaşıyoruz nasılmı bir şiirle anlatayım.

Medeni Köle

İşçiden ayırdın, memur bilmedin,
Adam deyip; yanımıza gelmedin…
4/C yaptın, bizden selam almadın;
Umrunda mı? Halkın açlıktan öle…

Bir umut denilmiş, kemer sıkılmış;
Sayenizde yaşamaktan bıkılmış…
İntiharlar olmuş, yuva yıkılmış;
Susuz çölde, vira vira rast gele…

Kitler özelleşti; sıfır var elde!
Binlerce perişan; Tekel’de, Tel de…
Adaletten bahsederken sen gel de;
Yaşatılan işkenceyi kim bile…

Haklardan yoksunuz, bizdeki de can!
-Bizi duyun! Vekil, Bakan, Başbakan…
Çaresiziz işte, be bire vicdan;
Siz duymasanız da; getirdik dile…

Hani refah payı, çıktık mı düze?
Söyleyin ne yaptık, n’eyledik size?
Üç günlük işçiye verirken vize,
Yirmi yılımızı; almadın ele…

Lokman Bal’ım, ne söylesen yeridir…
Terk edildik, senelerden beridir…
Zannetmiştik; sözlerinin eridir,
Maalesef kanmışız, üfürmüş yele;
Şimdilik adımız, medeni köle!!!

      19.08.2008/Salı
      Lokman BAL

saygılar sunarım demeyede dilim varmıyor ekmeğimizi alana saygı duymam ancak nefret duyarım....