Buna karşın çevrede, çalışılan ve yaşanılan ortamda, cadde ve sokaklarda, parklarda, sinemalarda, lokantalarda ve benzeri kamusal alanlara bakıldığında engellilerin neredeyse görülmediğine işaret ediliyor. Raporda, "Adeta özürlüleri, yarattığımız engellerle engelli haline getirdik" denildi. Raporda, engelli çocuklardan utanıp onları evlere hapsetmek kadar, ortak yaşama alanları engellilere göre düzenlenmediği için, dahası farkh özür gruplarına göre neler yapılması gerektiği bilinmediğinden ve engeller yaratılmaya devam edildiğinden hayatin engellilere "zehir edildiği" kaydedildi.

Raporda, son dönemlerde bazı belediyelerin özürlülere yönelik çalışmaları, "kaş yaparken göz çıkarma" olarak yorumlandı. Engellilerin evlerine hizmet götürülmesi, bakımlarına yardımcı olunması, ev temizliklerinin yapılması, faturalarının ödenmesi için eleman görevlendirümesinin "siz evinizde oturun, topluma karışmayın" anlamına gelen "iyi niyetli ama yanlış uygulamalar" olduğu savunulan raporda, oysa engellilerin temel beklentisi ve isteğinin topluma karışmak, aynı mekanı paylaşmanın yanında aym toplumsal hayatı paylaşmak olduğu vurgulandı.

Cadde ve sokakların adeta engellilerin kullanımına kapatıldığına işaret edilen raporda, şunlar kaydedildi: "Belediye başkanlarının sayılan ile çok övündükleri ve asansörleri olmayan üst geçitler sadece engellilerin değil, yaşlıların, hamilelerin, romatizmal hastalıklığı olanların, yüksekten korkanların, bebek arabası ile sokağa çıkan annelerin korkulu rüyasıdır.